การเคลื่อนที่ของวัตถุ
การเคลื่อนที่ของวัตถุมีการเคลื่อนที่แบบต่าง ๆ เช่น การเคลื่อนที่ในแนวตรง แนวโค้ง และการเคลื่อนที่เป็นวงกลม ฯลฯ ในการที่จะระบุว่าวัตถุอยู่ที่ใดต้องกำหนดจุดอ้างอิง ระยะทางและทิศที่วัตถุนั้นห่างจากจุดอ้างอิง ซึ่งเรียกว่าการกระจัด การกระจัดเป็นปริมาณเวกเตอร์ โดยปริมาณเวกเตอร์เป็นปริมาณที่มีทั้งขนาดและทิศทาง เขียนแทนด้วยลูกศร ความยาวของลูกศรแทนขนาดและหัวลูกศรแทนทิศทาง วัตถุที่กำลังเคลื่อนที่จะเคลื่อนที่เร็วหรือช้า พิจารณาจากระยะทางที่ได้หรือการกระจัดที่ได้เทียบกับเวลาที่ใชในการเคลื่อนที่วัตถุที่กำลังเคลื่อนที่ ขณะมีการเคลื่อนที่ได้หลายแบบ เช่น การเคลื่อนที่แนวตรง การเคลื่อนที่แนวโค้ง และการเคลื่อนที่วงกลม การเคลื่อนที่แบบต่าง ๆ จะมีลักษณะเฉพาะของการเคลื่อนที่แบบนั้น ๆ การเคลื่อนที่แนวตรง วัตถุจะเคลื่อนที่ในแนวเดิม (ทิศเดิมหรือทิศตรงกันข้าม ) โดยอาจมีแรงภายนอกมากระทำต่อวัตถุหรือไม่ก็ได้ ถ้ามีแรงมากระทำ ทิศของแรงที่กระทำจะอยู่ในแนวเดียวกับแนวการเคลื่อนที่ชองวัตถุเสมอ การเคลื่อนที่แนวโค้ง วัตถุจะมีการเคลื่อนที่ 2 แนวพร้อม ๆ กัน เช่น เคลื่อนที่ในแนวราบและแนวดิ่ง แรงที่กระทำต่อวัตถุจะมีทิศคงตัวตลอดเวลา โดยทำมุมใด ๆ กับทิศของความเร็ว เช่น แรงดึงดูดของโลก การเคลื่อนที่วงกลม วัตถุเคลื่อนที่เป็นส่วนโค้งรอบจุด ๆ หนึ่ง โดยมีแรงกระทำในทิศเข้าสู่ศูนย์กลาง การเคลื่อนที่แบบฮามอนิกอย่างง่าย วัตถุจะเคลื่อนที่กลับไปมาซ้ำรอยเดิมโดยมีแอมพลิจูดคงตัว
ตำแหน่งของวัตถุ
การบอกตำแหน่งของวัตถุใด ๆ ต้องบอกระยะห่างและทิศทางของตำแหน่งวัตถุนั้นเทียบกับจุดอ้างอิง จุดอ้างอิงควรเป็นจุดที่อยู่นิ่งเป็นจุดที่อยู่ใกล้วัตถุนั้นและสังเกตเห็นได้ชัดเจน ซึ่งจุดอ้างอิงอาจเป็นสิ่งที่มีอยู่ในธรรมชาติหรือเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นระยะทางที่เคลื่อนที่ได้จากตำแหน่งเริ่มต้นถึงตำแหน่งสุดท้าย และระยะทางตรงจากตำแหน่งเริ่มต้นถึงตำแหน่งสุดท้าย อาจมีขนาดเท่ากันหรือแตกต่างกันก็ได้ระยะทางในแนวตรงจากตำแหน่งเริ่มต้นไปยังตำแหน่งสุดท้ายของวัตถุเรียกว่า การกระจัด ( displacement ) การบอกปริมาณการกระจัดต้องบอกทั้งขนาดและทิศทาง โดยระบุจุดตั้งต้นและจุดสุดท้าย ปริมาณทางวิทยาศาสตร์มี 2 แบบคือ ปริมาณสเกลาร์และปริมาณเวกเตอร์ ปริมาณสเกลาร์เป็นปริมาณที่มีเฉพาะขนาด ส่วนปริมาณเวกเตอร์เป็นปริมาณที่มีทั้งขนาดและทิศทาง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น